Liggend op het strand.Voel het warme zand.
Turend in de lucht.Blik op oneindig.
Luister naar het water.Hoor het zacht geklater.
Zie de horizon.Blik op oneindig.
Samen aan de zee.Zonnecrémepje mee.
Zorgen aan de kant.Blik op oneindig.
Spelen hand in hand. Lekker bruin gebrand.
Zandkasteel gebouwd.Blik op oneindig.
Als ik aan water denk, gaan mijn gedachten uit naar de zee.
Niet alleen omdat ik er geboren ben maar omdat we er met de familie zoveel vakanties doorgebracht hebben. Pure Nostalgie… Toen onze directeur me vroeg om iets te schrijven voor de dag van het dko onder het thema water was de link met de zee snel gelegd.
Carnaval op het strand zou het heten.Het gelijknamige schilderij van James Ensor had ik nog moeten bespreken voor een les esthetica. Een overvol strand doet soms carnavalesk aan.
Een snikhete julidag zoals we er maar weinig hebben. Zonnebaden, puffen op het strand. Rennen naar het water, ravotten je weet wel. Toch oppassen voor die golfbreker. Snorkelen.Zagen voor een ijsje.Je weet hoe kinderen zijn. Moe maar tevreden naar huis. Met de trein dan nog wel.
Hopelijk wordt het leuk.Dat is alleszins mijn bedoeling.